فردا امتحان لگاریتم ریاضی + مبانی کُل کتاب + 4 تا درس آخر ِ تاریخ هنر که تالا لاشونم وا نکردم :| بَد ولم اینجــاا :||||| 

نه ماه تمام زحمت کشیدیم آخرشم نمایشگاه ۱ هفته بیشتر طول نکشیدو افسوس که چه نمایشگاهی :)

عکسارو بعدا میزام :)

On a dark desert highway, cool wind in my hair

Warm smell of colitas, rising up through the air

Up ahead in the distance, I saw a shimmering light

My head grew heavy and my sight grew dim

I had to stop for the night

There she stood in the doorway

I heard the mission bell

And I was thinking to myself

this could be heaven or this could be hell

Then she lit up a candle and she showed me the way

There were voices down the corridor

I thought I heard them say...

Welcome to the hotel California

Such a lovely place

Plenty of room at the hotel California

Any time of year, you can find it here

Her mind is tiffany-twisted, she got the mercedes bends

She got a lot of pretty, pretty boys, that she calls friends

How they dance in the courtyard, sweet summer sweat
Some dance to remember, some dance to forget

So I called up the captain

’please bring me my wine’

He said, ’we haven’t had that spirit here since nineteen sixty nine’
And still those voices are calling from far away

Wake you up in the middle of the night

Just to hear them say...

Welcome to the hotel California

Such a lovely place

Such a lovely face

They livin’ it up at the hotel California

What a nice surprise, bring your alibis

Mirrors on the ceiling,

The pink champagne on ice

And she said ’we are all just prisoners here, of our own device’
And in the master’s chambers,

They gathered for the feast
The stab it with their steely knives,
But they just can’t kill the beast

Last thing I remember, I was

Running for the door
I had to find the passage back
To the place I was before

’relax,’ said the night man,
We are programmed to receive

You can check out any time you like,

But you can never leave!

شاعر(سامی)میگه :

ای جونم

عمرم

نفسم

عشقم

تویی همه کسم

آی که چه خوشحالم

 تورو دارم

ای جونمممممم

رفاقت هایمان جالب است بسی ..

یکی ظرف پرسپکتیو خوریمان را که بش کادو داده ایم را پشت پنجره جا میگذارد

یکی بهمان میگوید نرینی آب قطع استو وقتی میگویم آبه ما وصله میخندد

یکیشان خیلی خوب است...بهمان محبت میکند برایمان گوشت کوبیده می آورد

با دیگری دوست مشترک زیادی داریم...خوب است...مهربان است

یکی هست آن هم خوب است...شارژ ایرانسل میخرد و پولش را نمیگیرد

آن هم همش پایین چشم های دماغش قرمز است...دوستش نداریم...یه جوریست

همه ی این ها به کنار

دوست هایی دارم که از دوست فرا ترند

تعدادشان کم است ولی همان ها امید زندگی میدهند

شاید بتوانم بگویم ۳ نفر

امیدی به خود ندارم میدانم روانی یی بیش نیستم...

ولی دوست میدارم امید دیگران باشم!

همین و همین و همین :)